De holistische aanpak

Woensdag

Naar de corridorprojecten

Robert (li) met een van de boeren

Na in een koloniaal hotel te hebben geslapen zijn we op weg gegaan naar de corridorprojecten. Robert had zich inmiddels bij ons aangesloten, hij is de projectleider in het veld en heeft ons langs vele projecten geleid. Onder de indruk zijn we allemaal wat er sinds ruim een jaar in dit gebied is gebeurd. 

De corridorprojecten hebben als doel om de gezinnen van dit gebied een altenatief te bieden zodat zij zelfvoorzienend kunnen worden en niet het bos in hoeven voor de houtkap. De bossen zijn behoorlijk ontbost, daar waar de chimpansees horen te leven. Zodra de bewoners leven met de alternatieve aanpak kan de corridor worden aangelegd. Via het riviertje kunnen bomen worden gepland dit het ene oerwoud met het andere verbind. Deze aanplant gebeurd langs een riviertje. Volgens een Ugandese wet mag er niet binnen een straal van 50 meter van een rivier gebouwd worden.  Op deze manier worden de mensen in het gebied geholpen en de chimpansee: de bewoners hebben toekomst, maar ook de chimpansee.

Patrick heeft het project van 1 boer beschreven:

Hope
Op de vraag hoe zijn geit heette antwoordde de laatste boer die we donderdag bezochten: “Hope”.

Als geitenbezitter word ik vaak eerder tot wanhoop gedreven als ze weer een mogelijkheid hebben gevonden om uit te breken of alle bloemen opeten. Maar dat is mijn westerse beperkte kijk op zaken.

Waarom “hope”?

Het was de boer zijn hoop dat in de komende zeven jaar zijn dromen zouden uitkomen: een beter huis voor zijn gezin te bouwen en zijn zeven kinderen goed onderwijs te kunnen geven. En de geit: dat is de sleutel.

In deze simpele bewoording legde hij eigenlijk de kracht uit van de gezamenlijke aanpak van JGI Oeganda en Heifer International Oeganda. Het doel van JGI is het herbebossen van de rivieroevers en het creëren van een veilige corridor voor de chimpansees tussen Bugoma Forest en Wambabija Forest Reserve. En de geit is één van  de sleutels en dus de hoop voor onze boer en de chimpansees.

De aanpak van herbebossing kan onmogelijk zonder de medewerking van de boeren. Het geven van een geit is slechts één stap van vele die herbebossing mogelijk maken.

 

Jude van Heifer, Robert van JGI en Mozes

De hoop die een goede geit biedt is vlees, melk en jonge geiten om te verkopen. In de gemeenschap is een fokprogramma opgezet dat streng gecontroleerd door de goedlachse veterinarian assistant Mozes in de gemeenschap ook wel Doktor Daktari genoemd. Hij bepaalt welke geit naar de bok mag.

Verbinding en samenwerking

Maar het belangrijkste zijn de eisen die gesteld worden om een geit te krijgen. De boeren moeten een hok bouwen waarin ze een geit kunnen huisvesten. Er wordt gekeken naar hygiëne in het huis, hen wordt geleerd een latrine te bouwen. Voor het koken worden ze geholpen om de oude open vuurplaats in de keukenhut te vervangen door een eenvoudige aarden oven die de rook naar buiten afvoert en veel minder hout verbruikt, wat de kap van bomen en ontbossing verminderd. Er wordt gekeken naar de rol van de vrouw. Man en vrouw moeten beiden een rol in het boeren bedrijf hebben. Men moet deelnemen aan cursussen over landbouwtechnieken.

Als belangrijke tegenprestatie moet de boer ook meewerken aan herbebossing. Ze krijgen hierdoor in de toekomst een extra inkomstenbron, omdat de snelgroeiende eucalyptusbomen al na drie jaar brand- en timmerhout produceren. De langzaam groeiende gewassen dragen bij aan een duurzame herbebossing. Het is een complexe samenhang van voordelen voor de boer, maar ook verplichtingen. De geit kan namelijk ook weer afgenomen worden als men zich niet houdt aan de afspraken.

Oh ja de laatste verplichting: men moet de geit een naam geven, zodat ervoor wordt gezorgd als een familielid.

Een boer in wording, of toch helicopterpiloot?

En wat Hope betreft: als ik zie wat JGI Oeganda in samenwerking met Heifer en de lokale bevolking in 14 maanden heeft gerealiseerd dan heb ik hoop. Maar dan moeten wij ze wel steunen.